19 September 2009

A battle in Perspective on Love

BOB ONG :

“parang ELEVATOR lang yan
bakit mo pagsisiksikan yung sarili mo
kung wala ng pwesto para sayo.
meron naman HAGDAN ayaw mo lang pansinin.”

JUAN TAMAD:

“mapuno man ang ELEVATOR
sigurado naman babalik din yun.
at darating din ang panahon
na makakasakay ka din.
bakit ko ipipilit ang sarili ko sa HAGDAN.
mas nakaka-pagod naman yun kaysa PAGHIHINTAY.“



Ano ang masasabi mo?=D

16 September 2009

"Soul Eater"


"It's fun being a strong person...
You feel invincible,
Like you can face anything that comes your way...
But you know what sucks being one?
It's when people know that you're strong
and they think
it's just okay to hurt you..."


Quote na bagay sa mga taong manhid. Yung hindi nagiisip knug makakasakit ba sila sa mga sinasabi nila. Mga taong taklesa at sarili lang ang iniisip. Marami na kong nakasalamuha na ganyang klase ng tao. Nakakainis. Nakakasira ng araw. Minsan pa nga nakakaiyak at nakakabaliw. Sino bang hindi masususot, kung usigin nila ang bawat kilos mo, akala mo ino-overhaul ang buong pagkatao mo. Para silang mga halimaw na kinakain ang kaluluwa mo, at para dika kainin ay dapat mong sundin ang lahat ng sinabi, sinasabi at sasabihin nila sayo. Pero salamat parin, dahil malaki ang pinagbago ko dahil sa kanila. Malaki ang pinagbabago ng mga tulad ko dahil sa kanila. Malaking bahagi ng pagkatao ng mga tulad ko ang nabago dahil sa mga taong nagfi-feeling na perpekto sa mundo.

Minsan makakarinig ka ng kwentuhan na puro opinyon tungkol sa isang tao, bagay o pangyayari ang bida. Nakakatulilig sa tenga na napaka-perfectionist ng opinyon ng mga taong di pwedeng hindi dumakdak tungkol sa buhay ng iba araw-araw, linggo-linggo. Yung mga side comments na parang hayok na hayok sila magpalakad ng buhay ng iba. Na parang yung mga desisyon lang nila ang tama at dapat mangyari. Bihirang bihira ka makakarinig na sinusuportahan nila ang mga taong pinaguusapan nila. Pero nunka, tingnan mo ang mga buhay nila, kahit sila magtatanong, "saan ako nagkamali?" Hay yay yay!

Habang tumatanda ako, natututo ako makipagplastikan sa mga ganitong klase ng tao. Kailangan yun e. Para di na lumaki ang apoy... Para di malagyan ng gatong... Natuto akong magpasensya, umintindi at tumayo sa sarili kong mga paa. Natuto akong lumunok ng pride at magmahal ng masasamang tao. Akala nila mabubuti pa sila sa ginagawa nila, pero kung sana ilagay man lang nila ang mga sarili nila sa kalagayan ng iba, malalaman nila kung panu sila nagiging kontra bida sa mga teleserye ng buhay ng iba.

Ngunit dahil sa katapangan na pinapakita ng mga kagaya ko, nagiging manhid na rin kami. Well not to the extent na satsat din kami ng satsat ng kung anu-ano without thinking of anybody else's feelings pero parang wala na kaming pakialam sa kung anong sabihin ng mga mapagbalat kayong mga taong to. Minsan, ang sarap na rin nilang barahin at patulan kapag naguumpisa na sila sa hobby nila. Pero dahil nga sanayan lang ang labanan dito, matitigas na rin ang sikmura ng mga kagaya ko. Ready to fight kumbaga. magpagting lang ang tenga may sweet revenge na. Sweet revenge dahil mabait pa rin naman kami. Kailangan lang talaga turuan ng leksyon ang mga ganitong klaseng tao dahil kung patuloy ka lang magpapaka-sponge, rarami pa ang magiging biktima nila. Swerte kung kasing tapang ng namin na lalaban pa rin sa huli... Panu kung malugmok nalang at magpakamatay?!

Kaya para sa mga tulad kong nagtatapang tapangan, isang libong palakpak na may kasamang sipol pa ang para sainyo! Woot wooooot! MABUHAY TAYO!... At mamatay sila! BWAHAHAHAHA :)